Wilhelm Wyss

Willi ischt es Orginaal gsiin. Är ischt siiner Läbtag ir Brunngassen bim Brietsch Ärnscht gwohnd und si hein o d Bbudiigg teild. Uf d Freuwwi hed er nid vil ghäben. Die siin numme fir «e Schiis un ds Gfräs und fir de vor e Spiegel». Begriifflicherwiis ischt är ledig bbliben. E Ddumma ischt är nid gsiin, är hed gäären eppis uusatifftelled, mengischd isches gued chon old o nid! Jeda Aaben ischt er i d Engi gan es Bier old es Ggaffee Fertig han.

Mid siirre Spraach hets ghappered.
Ir Bbudiigg hed är vor allem uusgsaaged fir d Schnitzler. Eis hed er emel ar Bandsaagi ds Blettli und d Bandaaschi gwächsled. Den hed er umhi agglaan. Churzum ischt im alls umen Grind um gflogen. Är heds gscheuwwed und de gflueched: «Tonder, Tonder, i han Dit wellen, nid Kitt!»

E volleutomaatischi Fielmaschinen hed är ghäben. Da drin hed är eis ds Bandsaagiblad igschpanned und sa agglaan. Wil ds Schliiffen e Rraschd geid, ischt Willi uusi. Im Fäld hed är allwäg eppis Intressants gsehn, är hed emel Ziit vergässen. Waan er due umhi ischt zu siim Maschinelli chon, ischt är erchlipft. «Stärnetonderwätter, das Soublag ischt fir niid da als fir Zend abzfielen!».

Mengischd hed är fir em Beck Walz uf der Freese chennen Basler Läckerleni schniiden. Der Räschten hed är dderfen han. Da hed är scho gscheuwwed, dass nid zweenig gid. Är hed sa den Ärnschts Chinde verteild.

O e spezielli Saagi hed är ghäben. Ma hedra «Chnodechätscher» gseid. Dermid hed ma chenne Llecher saagen. Eppis wien en Armbruschtbogen hed ds Saagiblettli geng umhi zrugg zogen. Due ischt Willin i Si chon, ma chennti dä Chnodechätscher umbuwwen. Uf ene komplizierti Aart hed ers fertig bbraachd, das das Blettli diräkt, also ohni Bogen, zruggzoge wwird. Voll Stolz hed er das Ding gschtarted. Ir obere Bbuddigg ischt emel due alls zundrobe grierts gsiin.
Willi hed umhi zruggbbuwwen!